حس می کنم اصلا حس خوبی ندارم و خوشحال نیستم

پرسش: سلام. من 28 ساله هستم از یک خانواده 8 نفره که 6تا بچه هستیم و من دختر آخر خانواده هستم. 4 سال زیر نظر یک متخصص روانشناس بودم ولی در طی این 4 سال نتونست به من کمک زیادی بکنن و الان حس می کنم اصلا حس خوبی ندارم و خوشحال نیستم. به خودم، به ظاهرم و تمام کارهایی که انجام میدم حس رضایت ندارم و می خوام در تمام کارهام نمره 100 داشته باشم. از نظر اعتقادی و مذهبی تفاوت زیادی با خانوادم دارم و به خاطر ظاهرم همیشه مورد سرزنش خانواده بخصوص مادرم بودم و یک شکاف عظیم بین من و مادرم همیشه بوده و هیچ وقت، هیچ حرفی نداریم که باهم بزنیم. الان حدود 7 ماه هست که اضطراب دارم بطوری که شبها نمی تونم بخوابم و دکتر روانپزشک به من قرص داده که بتونم بخوابم. قرصهارو که می خوردم خوابم خوبه ولی دوست ندارم قرص مصرف کنم چون حس فکر می کنم ممکن وابسته بشم به این قرص ها.. ممنون میشم که راهنماییم بفرمایید.

پاسخ: درود بر شما دوست عزیز که ممنون از لصف و اعتماد شما به مجموعه آوای سعادت و سلامت.

در سوالتون به این موضوع اشاره کردین که خوشحال نیستید و حس خوبی نسبت به ظاهر خودتون ندارید و در همه حال باید 100 باشید. به شما دوست عزیز باید بگم که شما طرحواره(تله) معیارهای سختگیرانه دارید و فرد کمال گرایی هستید و دوست دارید در تمام جنبه ای زندگی از جمله کار، منزلت اجتماعی و ظاهر در بهترین حالت ممکن باشید. توضیحی در مورد طرحواره به شما بدم که، طرحواره یا تله های زندگی مثل یک عینک رنگی می مونن که فرد به چشم میزنه و تمام دنیارو و محیط اطرافشو با اون رنگ عینک می بینه و این مثله در مورد شما صدق می کنه.

اگر معیارهای سخت گیرانه شما آنقدر بالا باشد که نتوانید به آنها برسید، ممکن است شروع به احساس بی کفایتی و شکست کنید. ممکن است انقدر اهداف و معیارهای بالایی برای خود چیده باشید که احساس کنید اصلا در زندگی به چیزی نرسیده اید.

سه نوع معیارهای سختگیرانه داریم؛

سختگیری: سختگیر کسی است که همه چیز را در نظم کامل نگه می دارد. این افراد اهمیت زیادی به همه جزئیات می دهند. از اشتباهات، هر چقدر هم جزئی می ترسند. وقتی کارها طبق برنامه آنها پیش نمی روند، شدیدا احساس ناکامی و ناراحتی می کنند.
جست و جو پیشرفت: اصطلاحا معتاد به کار هستند. این افراد ساعت های زیادی کار می کنند و برای دستاوردها ارزش زیادی قائل هستند(باید بهترین باشی).حتی اگر به قیمت ناکام ماندن دیگر نیازهای فرد باشد.

جستجوی جایگاه: این افراد بر به رسمیت شناختن، موقعیت و جایگاه، ثروت،زیبایی با یک خود کاذب دارند. در واقع اغلب نوعی جبران افراطی احساست زیربنایی تقص یا طرد اجتماعی است. در این حالتف مهم نیست که چه کاری انجام می دهید، در نهایت هرگز به اندازه کافی احساس خوبی ندارید. وقتی نمی توانید انتظارات بالای خود را برآورده کنید، احساس شرمندگی خواهید کرد. شما در مبازره بی پایان برای به دست آوردن قدرت، پول یا اعتبار بیشتر و بیشتر گرفتار می شوید اما هرگز برای داشتن احساس خوب در مورد خودتان کافی نیست.

شما به دلیل مورد قبول نبودن در خانواده و به خصوص از سمت مادر دچار طرحواره نقص و شرم، محرومیت هیجانی، طرد شدگی هستید. محرومیت هیجانی: این افراد اعتقاددارند که دیگران نیازهای اولیه او را ارضا نمی کنند. این نیازها مثل نیازهای جسمی و نیازهای همدلی ، محبت، حمایت، همراهی و مراقبت هیجانی است.محرومیت هیجانی شایع ترین طرحواره در جمعیت عمومی است.

طرحواره نقص و شرم: فرد احساس بد، حقارت و ناقص بودن می کند. فکر می کند که اگر دیگران او را بهتر بشناسند، به نقص او پی برده و ارتباطشان را قطع خواهند کرد. در این طرحواره یک نگرانی افراطی در مورد قضاوت شدن در مورد دیگران وجود دارد. حس شرم ناشی از احساس نقص همئاره پابرجاست. این طرحواره با عزت نفس پایین و احساس بی ارزشی همراه است.

طرحواره طرد یا رهاشدگی

فرد انتظار دارد کسانی راکه به آنها دلبسته است از دست بدهد. معتقد است افراد مهم زندگی غیر قابل اعتماد و غیرقابل پیش بینی هستند و تمام روابط صمیمی سرانجام به پایان می رسند.نیازهای برآورده نشده در این افراد نیاز به امنیت و دلبستگی ایمن است و محیط اولیه زندگی آنها پیش بینی ناپذیر است و تنهایی و بی ثباتی را تجربه می کنند.

اگر به دنبال درمان هستید در اولین فرصت به یک طرحواره درماتگر مراجعه کنید و یا اگر در مشهد هستید می توانید با دفتر هماهنگ کنید من در خدمت شما هستم.