تماشای تلویزیون یا خواندن یک کتاب می تواند مرا با صدای بلند بخنداند

وقتی تنها هستم می توانم با یادآوری بعضی از خاطرات گذشته خود را بخندانم.

اغلب آنقدر شدید می خندم که از چشم هایم اشک جاری می شود یا پهلوهایم درد می گیرد

من زیاد می خندم

با آغوش گرفتن یا لمس کردن یک شخص نشان می دهم او را دوست دارم

اغلب دوستانم را در طی گفتگو لمس می کنم

من آرام و آهسته می خندم

هروقت کسی برایم کارخوبی انجام دهد خجالت می کشم و در قدردانی مشکل دارم

اگر دوستی با دادن یک هدیه مرا غافلگیر کند نمی دانم چگونه واکنش نشان دهم

وقتی کاری را اشتباه انجام داده ام معذرت خواهی می کنم

وقتی افرادی را واقعا دوست دارم آنها این را می فهمند

اغلب به دیگران می گویم که آنها را دوست دارم

وقتی خشمگینم معمولا اطرافیانم متوجه می شوند

دیگران از حالات چهره ام می توانند احساسم را بفهمند

همیشه وقتی کارها را آنطور که دوست دارم پیش نمی روند نا امیدی ام را ابراز می کنم

اگر فردی مرا در یک محل عمومی خشمگین کند داد و بیداد راه می اندازم