در لحظات استرس و بحران، می دانم که برای کمک گرفتن به کجا مراجعه کنم.

به خاطر پیشرفت هایم به خود می بالم.

بدون درنظر گرفتن موانع پیش رو، برای رسیدن به اهدافم تلاش می کنم.

چالش های زندگی را دوست دارم.

حس می کنم بر زندگیم کنترل دارم.

در زندگی یک حس نیرومند هدفمندی دارم.

در برخورد با مشکلات زندگی، گاهی لازم می شود که صرفاً بر اساس حدس و گمان عمل کنم.

می توانم احساسات ناخوشایندی چون غم، ترس و خشم را کنترل کنم.

در صورت لزوم می توانم تصمیم های دشوار و غیرمنتظره ای بگیرم که دیگران را تحت تأثیر قرار می دهد.

وقتی با چالش ها و مشکلات زندگی دست و پنجه نرم می کنم، خود را فردی توانا می دانم.

اگر شکست بخورم به راحتی دلسرد نمی شوم.

ترجیح می دهم که خودم مشکلاتم را حل کنم تا این که دیگران تمامی تصمیم ها را بگیرند.

وقتی که تحت فشار هستم تمرکزم را از دست نمی دهم و درست فکر می کنم.

وقتی تغییری رخ می دهد، می توانم خودم را با آن سازگار کنم.

حتی وقتی که امور ناامید کننده می شوند، مأیوس نمی شوم.

معتقدم که علیرغم موانع موجود، می توانم به اهدافم دست یابم.

در هر کاری بیشترین تلاشم را می کنم و به نتیجه هم کاری ندارم.

معتقدم که در هر اتفاق خوب یا بد، مصلحتی هست.

معمولاً پس از بیماری، صدمه و سایر سختی ها به حال اولم باز می گردم.

لزوم کنار آمدن با استرس موجب قوی تر شدنم می گردد.

وقتی با مشکلات مواجه می شوم سعی می کنم جنبه خنده دار آنها را هم ببینم.

موفقیت هایی که در گذشته داشته ام، چنان اطمینانی در من ایجاد کرده اند که می توانم با چالش ها و مشکلات پیش رو برخورد کنم.

می توانم برای هر چیزی که سر راهم قرار می گیرد، چاره ای بیندیشم.

وقتی که راه حل روشنی برای مشکلاتم وجود ندارد، گاهی خدا یا تقدیر می تواند کمک کند.

حداقل یک نفر هست که رابطه نزدیک و صمیمی ام با او در زمان استرس به من کمک می کند.